تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام ، 316 ؛ الاتقان فى علوم القرآن ، ترجمهء فارسى ، 2 / 589 ؛ الذريعة ، 4 / 233 ؛ الشيعة و فنون الاسلام ، 49 ؛ مفسران شيعه ، 61 ؛ كنز العرفان فى تفسير القرآن ( خطى ) ؛ بحر العرفان و معدن الايمان ( خطى ) . تفسير ابن مسعود ، اثر عبد الله بن مسعود ( 30 پ ه - 32 يا 33 ق ) از مشاهير مفسران قرن اول و شيوخ قراء و از خواص اصحاب رسول الله ( ص ) او نخستين كسى بود كه جهرا قرآن خواند و قريش به شكنجه‌اش پرداخت ( دايرة المعارف تشيع ، 1 / 363 ) . وى از شاگردان حضرت امير المؤمنين على ( ع ) در تفسير و علوم قرآنى بود . تفسير وى به شيوهء روائى است و اكثر مفسران شيعه و سنى آن را طى تفسيرهاى خود هنگام تفسير آيات قرآن كريم نقل نموده‌اند از جمله فرات كوفى در تفسير خويش . و نيز پس از ابن عباس اكثر روايات در تفسير قرآن كريم از ابن مسعود است . اشهر شاگردان و روات تفسير از ابن مسعود مسروق بن الاجدع همدانى و اسود بن يزيد و علقمة بن قيس نخعى مىباشند . و نيز بخارى در صحيح خود سه طريق نقل نموده است : نخست طريق الاعمش از ابى الضحى از مسروق بن الاجدع همدانى از ابن مسعود و طريق دوم از مجاهد از ابى معمر از ابن مسعود و طريق سوم طبرى طريق ابى روق از ضحاك از ابن مسعود را انتخاب نموده است و اين تفسير در طى تفاسير سنى و شيعه چاپى و خطى مأثور است . منابع : جز آنچه در جلد اول دايرة المعارف تشيع ص 367 آمده است ، اعلام ، 4 / 137 ؛ اسد الغالة ، 3 / 384 ؛ تاريخ بغداد ، 1 / 147 ؛ تفسير ، فرات الكوفى ، 206 به بعد ؛ التفسير و المفسرون ، 1 / 83 ؛ تاريخ دمشق ابن عساكر ، 14 / 43 ؛ تذكرة الحفاظ ، 1 / 31 ؛ رجال ، طوسى ، 23 ؛ شذرات الذهب ، 1 / 38 ؛ الجرح و التعديل ، 149 ؛ حلية الاولياء ، 1 / 124 ؛ سير اعلام النبلاء ، 1 / 461 ؛ معجم رجال الحديث ، 10 / 322 ؛ طبقات القراء ، ذهبى ، 1 / 33 ؛ العبر ، 1 / 33 ؛ النجوم الزاهرة ، 1 / 89 .